ไออีพี สามทับเจ็ด’ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องมานั่งเล่นที่โรงอาหารทุกเช้าก่อนขึ้นห้อง
ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องทนกับประตูห้องเส็งเคร็ง
ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องมีสามสี่ตัวมาโคฟกันอยู่หน้าห้องจนถึงเวลาเข้าแถว
ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องมีคนนั่งดูสามสี่ตัวนั่นเต้นโคฟ
ไม่มีอีกแล้ว ที่ถึงเวลาเข้าแถวก็จะมีเสียงนรก(?)ตะโกนไล่เพื่อนออกจากห้อง
ไม่มีอีกแล้ว ที่กว่าจะเดินลงไปถึงแถวอย่างเอ้อระเหย
ไม่มีอีกแล้ว ที่กว่าจะถึงแถวแล้วจับกลุ่มคุยกันก่อนนั่งลงจนโดนอังศนาด่า
ไม่มีอีกแล้ว ที่ทำพิธีหน้าเสาธงแล้วก็คุยไป เล่นไป
ไม่มีอีกแล้ว ที่ครึ่งห้องชวนกันไปเข้าห้องน้ำ ก่อนเรียนคาบแรก
ไม่มีอีกแล้ว ที่เดินเรียนคาบคณิตวันจันทร์
ไม่มีอีกแล้ว ที่มานั่งบ่นวิชาสังคมว่าเจ๊อ้อยปล่อยไปกินข้าวช้า
ไม่มีอีกแล้ว ที่มานั่งปวดหัวกับมยุรีที่ความจำไม่ดี
ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องรีบลงมาจองโต๊ะ อาหาร
ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องมานั่งโต๊ะกินข้าวเบียด ๆ กันสิบเอ็ดคน
ไม่มีอีกแล้ว ที่แอบเอาไอติมขึ้นไปกินบนห้องเรียนอยู่บ่อย ๆ
ไม่มีอีกแล้ว ที่นั่งง่วงในคาบวิทย์และต้องทนห้องเรียนร้อน ๆ - -+
ไม่มีอีกแล้ว ที่หลับคาคาบ Ryan
ไม่มีอีกแล้ว ที่นั่งคุยคาบ Paul
ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องโดนวิภา ด่าว่าขึ้นห้องเลท
ไม่มีอีกแล้ว ที่โดนวิภา งอน เกือบทุกคาบเพราะพวกผู้ชายหลังห้อง
ไม่มีอีกแล้ว ที่นั่งแต่งฟิคในคาบลูกเสือ กับส่งเสริมวิชาการ
ไม่มีอีกแล้ว ที่มานั่งเบื่อกับคาบโครงงาน สองคาบต่ออาทิตย์
ไม่มีอีกแล้ว ที่นั่งหลับ กับคาบขึ้นหอประชุม
ไม่มีอีกแล้ว ที่นั่งเม้าท์เบญจมาศ ว่ากระโปรงเหี่ยน’
ไม่มีอีกแล้ว ที่มานั่งเหล่ อาจารย์ฝึกสอนวิชาพละ
ไม่มีอีกแล้ว ที่โดนวิภาภรณ์ หมั่นไส้เพราะเป็นห้อง อีพี
ไม่มีอีกแล้ว ที่มานั่งด่าอาจารย์ลับหลัง (?)
ไม่มีอีกแล้ว ที่มีคนชวนโคฟเวลาว่าง ๆ
ไม่มีอีกแล้ว ที่คอยช่วยกันแกะท่า
ไม่มีอีกแล้ว ที่ไม่มีใครให้แกล้ง
ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องขึ้นปากเสียง ทั้งน้ำตา
ไม่มีอีกแล้ว ที่ไม่มีใครให้ยั่ว
ไม่มีอีกแล้ว ที่มานั่งลอกการบ้าน
ไม่มีอีกแล้ว ที่เครียดกับการบ้านที่ยังไม่เสร็จ
ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องตัดผมทุกต้นเดือน
ไม่มีอีกแล้ว ที่โดนอังศนา กับยัยเป็ดไล่ตัดผม
ไม่มีอีกแล้ว ที่ต้องเรียนพิเศษ ตอนเย็นกับเพื่อน ๆ
ไม่มีอีกแล้ว ที่นั่งเม้าท์ ไปด้วยเรียนไปด้วย
ไม่มีอีกแล้ว ที่กลับบ้านด้วยกันทุก ๆ วัน
ไม่มีอีกแล้ว ที่กลับบ้านด้วยกันเป็นกลุ่ม ๆ
ไม่มีอีกแล้ว เพื่อนที่รักที่สุด
ไม่มีอีกแล้ว เมมเบอร์ ๔๖ คน
ไม่มีอีกแล้ว ไออีพี สามทับเจ็ด
จำได้ไหม ? ค่าย English Camp ครั้งแรก ตอนมอ.๑ กับ เอ.วาย.ซี
จำได้ไหม ? ค่าย Intensive English Program ครั้งแรกมอ.๑ กับ เอ.วาย.ซี
จำได้ไหม ? มีเด็กใหม่เข้ามาตอนมอ.๒
จำได้ไหม ? ค่าย English Camp ครั้งแรก ตอนมอ.๒ กับ จี.ไอ.อี.
จำได้ไหม ? ที่เราจัดงานปีใหม่ไปพร้อม ๆ กันวันเด็กตอนมอ.๒
จำได้ไหม ? ที่ไปเที่ยวดรีมเวิร์ลด้วยกันตอนขึ้นมอ.๓
จำได้ไหม ? มีเด็กใหม่เข้ามาตอนมอ.๓
จำได้ไหม ? ที่เราไปแสดงละครที่โรงเรียน ฤธิยะ แล้วไม่ได้ขึ้น TT
จำได้ไหม ? ที่เราไปปลูกป่าด้วยกัน กับน้อง ๆ MEP
จำได้ไหม ? ที่เราไปเข้าค่ายลูกเสือ เนตรนารี แต่ไม่ได้เจอกัน
จำได้ไหม ? งานที่ห้องเราขึ้นเต้น วันต่อต้านยาเสพติดแล้วไม่มีอุปกรณ์ (?)
จำได้ไหม ? งานปีใหม่ที่จัดกันตอนมอ.๓
จำได้ไหม ? ก่อนงานโอเพ้น เฮ้าส์ที่เราเตรียมตัวกันสุดยอดมาก
จำได้ไหม ? วันงานโอเพ้น เฮ้าส์ที่ห้องเราขึ้นโคฟ แต่เสียงเพลงไม่ติด TT
จำได้ไหม ? วันงานโอเพ้น เฮ้าส์ที่ขายไอติม “ เย็นในรู กู้โลก “
จำได้ไหม ? วันงานโอเพ้น เฮ้าส์ที่ขายไอติมแต่ขาดทุน TT
จำได้ไหม ? วันที่เราสอบโอเน็ต แล้วไม่มีใครอ่านหนังสือมาบ้างเลย
จำได้ไหม ? ตอนนี้ที่เรารักกันมาก ๆ
จำได้ไหม ? ตอนนี้ที่เรานับวันถอยหลัง
จำได้ไหม ? ตอนนี้ที่เราเร่งกันเขียนเฟรนด์ชิฟ
และรู้ไหม ตอนนี้ที่ชั้นกำลังจะร้องไห้ เพราะ คิดถึงพวกแก TT^TT
ขอโทษที่เคยทำตัวไม่ดีใส่
ขอโทษที่เคยทำให้โกรธ
ขอโทษที่ทำลายมิตรภาพ
ขอโทษที่ทำให้เครียด
ขอโทษที่ทำให้ปวดหัว
ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้
ขอโทษทุก ๆ อย่างที่ผ่านมานะ
ขอบคุณที่ยังรักกันอยู่
ขอบคุณที่ยังไม่ลืมมิตรภาพตรงนี้
ขอบคุณที่ทำให้ยิ้ม
ขอบคุณสำหรับเสียงหัวเราะ
ขอบคุณสำหรับความรักที่มีให้
ขอบคุณที่ปกป้อง เทคแคร์กันมาตลอด
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมานะ
๓ ปีที่ผ่านมา : เค้ารักพวกแกนะเว๊ย
รู้สึกว่า ปีนี้เราจะสินทกันมากขึ้นเลยหล่ะ
ความรู้สึกเค้าตอนนี้บอกไม่ถูกเลยจริง ๆ
คำว่าเพื่อนของเค้าที่มีให้พวกแกทุกคนมันบอกไม่ถูก
มันมีค่า มีความหมายมาก ๆ
ถ้าวันนึงถึงเวลาที่เราต้องจากพวกแกจะลืมชั้นมั๊ย ?
ถ้าวันนึงพวกแกได้ดี พวกแกจะลืมชั้นมั๊ย ?
ถ้าวันนึงพวกแกมีความสุขพวกแกจะลืมชั้นมั๊ย ?
ชั้นอยากบอกว่าพวกแกเป็น ส่วนหนึ่งของชีวิต
ที่ส้รางสีสัน รอยยิ้ม ให้กับชีวิตชั้นมาก ๆ เลย
ชั้นยินดีนะ ถ้า เวลาแกเหงา จะให้ชั้นอยู่เป็นเพื่อน
ชั้นยินดีนะเวลาที่แกเศร้า ชั้นคอยที่จะปลอบ
รัก คำสั้น ๆ คำนี้ที่ชั้นต้องการจะใช้บอกพวกแกทุกคนก่อนจาก
รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก
๓ ปีที่ผ่านมาของชั้นมันมีค่ามากที่สุดเลยนะเว๊ย !
สัญญานะว่าจะไม่ลืมกัน ... (?)
ไออีพี ๓-๗ [ สย.๖๓/๗ ]เฟรนด์.ฟอ.เอเวอร์.
เหมือนเจ้าของ *-*
แต่งให้บ้างดิ ที่ร๊ากกกกกกกกก